woensdag 23 april 2008
quiz
Woensdag 7 mei organiseren vijf studenten Hiepso om 17.30 uur een quiz in de buurtliving
“Bekoord door het enthousiasme van Tim!”
Woensdag 7 mei zal geestig en interessant zijn in de living van het buurtcentrum Lange Munte. Vooraleer de vijf studenten sociaal werk aan het instituut Hiepso er vanaf 17.30 uur hun buurtquiz organiseren, zullen alle aanwezigen een hapje en een drankje geserveerd krijgen. Bovendien zullen in de buurtliving puike foto’s van de wijk te kijk en te keur hangen. “Waarom wij ons als studenten sociaal werk voor de Lange Munte interesseren? Omdat wij ons lieten bekoren door het enthousiasme waarmee Tim Houtekeete in onze school over zijn buurtwerk vertelde,” verklaren Louis, Sophie, Arnaud, Caroline en Liesbeth.
Het departement Hiepso van de Hogeschool West-Vlaanderen bevindt zich aan de Renaat de Rudderlaan 6 in Kortrijk. Tot de vele eerstejaarsstudenten sociaal werk behoren Louis Libbrecht (21, Stasegem), Sophie Van Ghelluwe (19, Adinkerke), Arnaud Castel (20, Bellegem), Aroline Vandenbroucke (18, Hoogstade) en Liesbeth Vercauteren (18 Moorsele). “Na enkele andere studierichtingen, stootte ik op sociaal werk omdat ik graag met mensen omga. Ik ben ook in een jeugdbeweging geëngageerd,” stelt Louis zichzelf voor. Sophie pikt daarop in: “Contacten met mensen van diverse culturen en met uiteenlopende denkwijzen boeien mij enorm. Ik help graag mensen.” Arnaud omschrijft zichzelf als “een sociaal voelend mens die graag met iedereen overeenkomt.” Ook Caroline voelt zich door een onstuitbare drang naar menselijke hulpverlening gedreven. “Voornamelijk dan naar de jongeren toe.” Liesbeth formuleert haar gedrevenheid zo: “Met hoe meer mensen ik in contact komt, hoe beter ik hen begrijp, en des te vlotter ik hen kan helpen.”
“Fantastische mensen!”
‘Projectmatig werken’ is één van de vakken die de studenten sociaal werk aan het Hiepso onder de knie moeten krijgen. “Nathalie Derycke is onze begeleidster,” verduidelijkt Louis. “Enige tijd geleden kwamen meerdere professionelen in onze school hun werkgebieden voorstellen. Buurtwerker Tim Hautekeete van de Lange Munte was één van hen. Welnu: Tim vertelde heel boeiend over zijn buurt. Zijn enthousiasme werkte aanstekelijk.” Sophie kent de korte en bondige speech van Tim nog uit het hoofd: “Ik zoek enthousiaste mensen die mij kunnen helpen om op de Lange Munte een kennismakingsactiviteit te organiseren.” Arnaud vond het dan weer een uitdaging “omdat de Lange Munte vlakbij Bellegem ligt.” Caroline brengt eveneens Tim ter sprake: “Hij maakte mij nieuwsgierig. Ik wou de Lange Munte beter leren kennen.” Liesbeth benadrukt haar positieve ingesteldheid: “Over de Lange Munte hoor je vaak in minder goede termen spreken. Dat intrigeerde mij. Ik wou weten wat er precies van aan is.”
Sinds eind februari 2008 laat deze vijfkoppige studentengroep zich vaak op de Lange Munte zien. “Kort geleden nam ik aan een spelactiviteit met allochtone jongeren deel. Welnu: de allochtone jongeren zijn gewoonweg fantastische mensen! Op de Lange Munte heerst een overwegend positieve sfeer. De negatieve verhalen over de Lange Munte komen over het algemeen van buitenstanders, die alles flink ‘opblazen’. En ik vind het onvoorstelbaar wat Tim Hautekeete hier allemaal op zijn eentje organiseert,” spreekt Louis Libbrecht.
“Graag komen wonen!”
“Van de Lange Munte had ik nog nooit gehoord,” pikt Sophie Van Ghelluwe hierop in. “Ik had echter vlug door dat iedereen hier iedereen kent, en dat het samenhorigheidsgevoel wel degelijk heel hoog is. Op de Lange Munte heerst een tof, gezellig sfeertje. Ik zou er zelfs graag komen wonen!” Arnaud treedt zijn studiegenoten volmondig bij. “De allochtonen vallen ‘beregoed’ mee. Zij zijn ‘bere’-toffe, vriendelijke gasten. Wantrouwen ten opzichte van de allochtonen is dus helemaal niet nodig. Op de Lange Munte heerst een typische dorpssfeer.”
Dat het voor Caroline in het begin wel heel even wennen was, komt volgens haar “omdat er geen buurtwerk voorkomt op het platteland van waar ik afkomstig ben. Van Tim leerde ik wat buurtwerk precies inhoudt. En uit mijn deelname aan enkele activiteiten onthoud ik dat er op de Lange Munte veel sympathieke mensen wonen.” Liesbeth Vercauteren maakt de woorden van medestudentin Caroline tot de hare.
‘Bolero’ van … Strauss
Woensdag 7 mei is de buurtquiz aan zijn tweede editie toe. Verleden jaar kwamen ruim 40 bewoners van de Lange Munte op deze activiteit af. Volgens de vijf studenten sociaal werk mogen dit er straks gerust een flink pak meer zijn.
“Met onze quiz willen wij zowel de jongeren als de volwassenen en de senioren samenbrengen,” spreekt Louiis. “Tijdens alle activiteiten waarop wij aanwezig zijn, leggen wij onze oren goed te luisteren. Onze vragen voor de buurtquiz puren wij uit alles wat wij van de mensen vernemen. Pas op: onze quiz zal in orde zijn, hoor! Wij kiezen voor ‘multiple choice’. Wij zullen werken met ‘power point’-presentaties. En met geluidsfragmenten. Wij zullen de jongeren een stukje van een gekende hit laten horen. Zij zullen de titel en de uitvoerder moeten zeggen.”
Uit de mond van Arnaud weerklinkt heel even een valse noot. “De muziek van de senioren zal eveneens aan bod komen. Ik denk aan de ‘Bolero’ van Strauss….” Zijn wangen lopen even rood aan bij de correctie dat niet Strauss, maar wel Maurice Ravel de ‘Bolero’ componeerde. “Sorry ja, Ravel uiteraard!” Zijn vier studiegenoten proesten het uit. Ook Arnaud lacht hartelijk.
Meteen gooit het vijfkoppige gezelschap een donzige pluim naar de hechte groep vrijwilligers. “En dit zijn niet enkel volwassenen, maar ook jongeren,” benadrukt Louis. “Zo was ik aangenaam verrast toen de jonge gasten hier in de buurtliving spontaan hielpen opruimen. Zij begonnen zelfs te stofzuigen,” stelt Liesbeth vast. Zij vervolgt:” Het is allesbehalve evident dat jongeren een deel van hun vrije tijd opofferen om op woensdagnamiddag in de buurtliving de bar te komen doen. Akkoord: zij krijgen er wel een kleine beloning voor. Maar je moet hen toch zo ver krijgen, niet? Welnu: op de Lange Munte lukt dat!”
Culinaire vreugde
Vooraleer examens af te leggen, moeten de vijf studenten op 15 mei in Hiepso aan Nathalie Derycke en de andere projectbegeleiders hun ervaringen op de Lange Munte toelichten. “Wij zullen er alvast dit groot artikel in de buurtkrant aan toevoegen,” belooft Louis.
“Mag ik nog een warme oproep lanceren?” vraagt Arnaud. “Schrijf maar in grote letters dat er zo veel mogelijk mensen naar de quiz moeten komen! Bij deze nodigen wij heel in het bijzonder de allochtone bewoners uit om enkele hapjes uit hun land van herkomst mee te brengen, of ze ter plaatse klaar te maken. Hoe meer culinaire verscheidenheid, hoe meer vreugd!”
Filip LECLUYSE
“Bekoord door het enthousiasme van Tim!”
Woensdag 7 mei zal geestig en interessant zijn in de living van het buurtcentrum Lange Munte. Vooraleer de vijf studenten sociaal werk aan het instituut Hiepso er vanaf 17.30 uur hun buurtquiz organiseren, zullen alle aanwezigen een hapje en een drankje geserveerd krijgen. Bovendien zullen in de buurtliving puike foto’s van de wijk te kijk en te keur hangen. “Waarom wij ons als studenten sociaal werk voor de Lange Munte interesseren? Omdat wij ons lieten bekoren door het enthousiasme waarmee Tim Houtekeete in onze school over zijn buurtwerk vertelde,” verklaren Louis, Sophie, Arnaud, Caroline en Liesbeth.
Het departement Hiepso van de Hogeschool West-Vlaanderen bevindt zich aan de Renaat de Rudderlaan 6 in Kortrijk. Tot de vele eerstejaarsstudenten sociaal werk behoren Louis Libbrecht (21, Stasegem), Sophie Van Ghelluwe (19, Adinkerke), Arnaud Castel (20, Bellegem), Aroline Vandenbroucke (18, Hoogstade) en Liesbeth Vercauteren (18 Moorsele). “Na enkele andere studierichtingen, stootte ik op sociaal werk omdat ik graag met mensen omga. Ik ben ook in een jeugdbeweging geëngageerd,” stelt Louis zichzelf voor. Sophie pikt daarop in: “Contacten met mensen van diverse culturen en met uiteenlopende denkwijzen boeien mij enorm. Ik help graag mensen.” Arnaud omschrijft zichzelf als “een sociaal voelend mens die graag met iedereen overeenkomt.” Ook Caroline voelt zich door een onstuitbare drang naar menselijke hulpverlening gedreven. “Voornamelijk dan naar de jongeren toe.” Liesbeth formuleert haar gedrevenheid zo: “Met hoe meer mensen ik in contact komt, hoe beter ik hen begrijp, en des te vlotter ik hen kan helpen.”
“Fantastische mensen!”
‘Projectmatig werken’ is één van de vakken die de studenten sociaal werk aan het Hiepso onder de knie moeten krijgen. “Nathalie Derycke is onze begeleidster,” verduidelijkt Louis. “Enige tijd geleden kwamen meerdere professionelen in onze school hun werkgebieden voorstellen. Buurtwerker Tim Hautekeete van de Lange Munte was één van hen. Welnu: Tim vertelde heel boeiend over zijn buurt. Zijn enthousiasme werkte aanstekelijk.” Sophie kent de korte en bondige speech van Tim nog uit het hoofd: “Ik zoek enthousiaste mensen die mij kunnen helpen om op de Lange Munte een kennismakingsactiviteit te organiseren.” Arnaud vond het dan weer een uitdaging “omdat de Lange Munte vlakbij Bellegem ligt.” Caroline brengt eveneens Tim ter sprake: “Hij maakte mij nieuwsgierig. Ik wou de Lange Munte beter leren kennen.” Liesbeth benadrukt haar positieve ingesteldheid: “Over de Lange Munte hoor je vaak in minder goede termen spreken. Dat intrigeerde mij. Ik wou weten wat er precies van aan is.”
Sinds eind februari 2008 laat deze vijfkoppige studentengroep zich vaak op de Lange Munte zien. “Kort geleden nam ik aan een spelactiviteit met allochtone jongeren deel. Welnu: de allochtone jongeren zijn gewoonweg fantastische mensen! Op de Lange Munte heerst een overwegend positieve sfeer. De negatieve verhalen over de Lange Munte komen over het algemeen van buitenstanders, die alles flink ‘opblazen’. En ik vind het onvoorstelbaar wat Tim Hautekeete hier allemaal op zijn eentje organiseert,” spreekt Louis Libbrecht.
“Graag komen wonen!”
“Van de Lange Munte had ik nog nooit gehoord,” pikt Sophie Van Ghelluwe hierop in. “Ik had echter vlug door dat iedereen hier iedereen kent, en dat het samenhorigheidsgevoel wel degelijk heel hoog is. Op de Lange Munte heerst een tof, gezellig sfeertje. Ik zou er zelfs graag komen wonen!” Arnaud treedt zijn studiegenoten volmondig bij. “De allochtonen vallen ‘beregoed’ mee. Zij zijn ‘bere’-toffe, vriendelijke gasten. Wantrouwen ten opzichte van de allochtonen is dus helemaal niet nodig. Op de Lange Munte heerst een typische dorpssfeer.”
Dat het voor Caroline in het begin wel heel even wennen was, komt volgens haar “omdat er geen buurtwerk voorkomt op het platteland van waar ik afkomstig ben. Van Tim leerde ik wat buurtwerk precies inhoudt. En uit mijn deelname aan enkele activiteiten onthoud ik dat er op de Lange Munte veel sympathieke mensen wonen.” Liesbeth Vercauteren maakt de woorden van medestudentin Caroline tot de hare.
‘Bolero’ van … Strauss
Woensdag 7 mei is de buurtquiz aan zijn tweede editie toe. Verleden jaar kwamen ruim 40 bewoners van de Lange Munte op deze activiteit af. Volgens de vijf studenten sociaal werk mogen dit er straks gerust een flink pak meer zijn.
“Met onze quiz willen wij zowel de jongeren als de volwassenen en de senioren samenbrengen,” spreekt Louiis. “Tijdens alle activiteiten waarop wij aanwezig zijn, leggen wij onze oren goed te luisteren. Onze vragen voor de buurtquiz puren wij uit alles wat wij van de mensen vernemen. Pas op: onze quiz zal in orde zijn, hoor! Wij kiezen voor ‘multiple choice’. Wij zullen werken met ‘power point’-presentaties. En met geluidsfragmenten. Wij zullen de jongeren een stukje van een gekende hit laten horen. Zij zullen de titel en de uitvoerder moeten zeggen.”
Uit de mond van Arnaud weerklinkt heel even een valse noot. “De muziek van de senioren zal eveneens aan bod komen. Ik denk aan de ‘Bolero’ van Strauss….” Zijn wangen lopen even rood aan bij de correctie dat niet Strauss, maar wel Maurice Ravel de ‘Bolero’ componeerde. “Sorry ja, Ravel uiteraard!” Zijn vier studiegenoten proesten het uit. Ook Arnaud lacht hartelijk.
Meteen gooit het vijfkoppige gezelschap een donzige pluim naar de hechte groep vrijwilligers. “En dit zijn niet enkel volwassenen, maar ook jongeren,” benadrukt Louis. “Zo was ik aangenaam verrast toen de jonge gasten hier in de buurtliving spontaan hielpen opruimen. Zij begonnen zelfs te stofzuigen,” stelt Liesbeth vast. Zij vervolgt:” Het is allesbehalve evident dat jongeren een deel van hun vrije tijd opofferen om op woensdagnamiddag in de buurtliving de bar te komen doen. Akkoord: zij krijgen er wel een kleine beloning voor. Maar je moet hen toch zo ver krijgen, niet? Welnu: op de Lange Munte lukt dat!”
Culinaire vreugde
Vooraleer examens af te leggen, moeten de vijf studenten op 15 mei in Hiepso aan Nathalie Derycke en de andere projectbegeleiders hun ervaringen op de Lange Munte toelichten. “Wij zullen er alvast dit groot artikel in de buurtkrant aan toevoegen,” belooft Louis.
“Mag ik nog een warme oproep lanceren?” vraagt Arnaud. “Schrijf maar in grote letters dat er zo veel mogelijk mensen naar de quiz moeten komen! Bij deze nodigen wij heel in het bijzonder de allochtone bewoners uit om enkele hapjes uit hun land van herkomst mee te brengen, of ze ter plaatse klaar te maken. Hoe meer culinaire verscheidenheid, hoe meer vreugd!”
Filip LECLUYSE
hutsepot
Zoals de hutspot in het buurtcentrum Lange Munte smaakt, smaakt hij nergens...
“Twaalf keer Roos is een hele ruiker!”
Maandagmiddag in het buurtcentrum Lange Munte. “Dag Roosje!” begroet buurtwerker Tim Hautekeete Roos Vlaeminck. “Zeg eens twaalf keer Roosje. Dan heb je een hele ruiker,” grapt Roos. “En het ruikt hier goed!” Roos heeft niet enkel veel zin voor humor, maar ook een goede neus. Want zopas maakten Maureen Braekevelt, Isabelle Bauters, Claudine Demey en Daniëlle Keymolen hutspot met worst klaar. De goedgemutste Roos Vlaeminck bracht ook haar levensgezel Jean Depuydt mee. “Hij slaapt al 20 jaar bij mij!” Jean laat het zich welgevallen. “Je zou zweren dat Roos nog maar 21 is. Het leven is al triestig genoeg. Dus: als je het geestig kunt maken, waarom niet? Ik zal een wijntje bij mijn hutspot drinken,’ aldus Jean.
Maureen Braekevelt coördineert de bereiding van dat typisch Vlaams stoofpotgerecht dat altijd en overal even lekker smaakt. Maureen is 48, woont in Marke, is moeder van twee kinderen en leeft sinds drie jaar met de ziekte van Parkinson. “Je ziet dus dat het niet enkel oudere mensen zijn die dit kunnen krijgen,” aldus Maureen. “Gelukkig mag ik van het ziekenfonds vrijwilligerswerk doen. Let wel: voor mij is het niet echt werken. In het buurtcentrum Lange Munte voel ik mij opperbest. Als ik hier ben, hoef ik niet thuis in mijn zetel te zitten piekeren. Ik leerde veel mensen kennen. En met problemen kan ik bij Tim of de stadswacht terecht. Zij zullen steeds kijken voor oplossingen. In het buurtcentrum Lange Munte gebeurt veel. Ik denk aan de boodschappendienst. Of aan de activiteit om de twee weken met de gasten van Den Achtkanter. De spelnamiddagen voor de jongeren mag ik evenmin vergeten. Je kunt stellen dat wij allemaal aan elkanders kar duwen om elkaar optimistischer te maken.”
“Stoppen met tobben!”
Maureen Braekevelt benadrukt het belang van de culinaire activiteiten in het buurthuis Lange Munte. “Sinds nieuwjaar organiseren wij om de maand een kookactiviteit. De ene keer nemen Marleen en Jacques de leiding. Vandaag ben ik aan de beurt om hutspot met worst te bereiden. Mijn lichamelijke beperking is daarbij geen enkel probleem. Wat ik niet kan doen, nemen Isabelle, Claudine en Daniëlle voor hun rekening. Nathalie helpt normaal gezien ook altijd mee. Maar vandaag is zij hier niet. Weet je dat wij onlangs een couscousavond organiseerden? Het bijzondere eraan was dat een allochtone vrouw uit de wijk de couscous kwam bereiden. Door haar aanwezigheid kregen wij meer allochtonen over de vloer. Dat is trouwens de bedoeling: dat er nog meer mensen naar het buurtcentrum komen.”
Maureen Braekevelt richt een speciaal woordje van dank aan Claudine Demey. Zij is haar nicht. Dankzij Claudine leerde Maureen het buurtcentrum kennen. “Dat klopt,” beaamt Claudine. “Ook ik zocht vijf jaar geleden naar een oord om met mensen in contact te komen. Ik volgde een cursus in het Groeningeheem aan de Passionistenlaan in Kortrijk. En dan verzeilde ik in het buurtcentrum Lange Munte, dat toen nog een beetje verder in een rijwoning was ondergebracht. Ik hielp zelfs met de verhuizing. Sinds ik regelmatig naar hier kom, ziet mijn leven er een flink stuk aangenamer uit. Ik lig niet langer in mijn zetel te piekeren en te tobben. Mijn
“Twaalf keer Roos is een hele ruiker!”
Maandagmiddag in het buurtcentrum Lange Munte. “Dag Roosje!” begroet buurtwerker Tim Hautekeete Roos Vlaeminck. “Zeg eens twaalf keer Roosje. Dan heb je een hele ruiker,” grapt Roos. “En het ruikt hier goed!” Roos heeft niet enkel veel zin voor humor, maar ook een goede neus. Want zopas maakten Maureen Braekevelt, Isabelle Bauters, Claudine Demey en Daniëlle Keymolen hutspot met worst klaar. De goedgemutste Roos Vlaeminck bracht ook haar levensgezel Jean Depuydt mee. “Hij slaapt al 20 jaar bij mij!” Jean laat het zich welgevallen. “Je zou zweren dat Roos nog maar 21 is. Het leven is al triestig genoeg. Dus: als je het geestig kunt maken, waarom niet? Ik zal een wijntje bij mijn hutspot drinken,’ aldus Jean.
Maureen Braekevelt coördineert de bereiding van dat typisch Vlaams stoofpotgerecht dat altijd en overal even lekker smaakt. Maureen is 48, woont in Marke, is moeder van twee kinderen en leeft sinds drie jaar met de ziekte van Parkinson. “Je ziet dus dat het niet enkel oudere mensen zijn die dit kunnen krijgen,” aldus Maureen. “Gelukkig mag ik van het ziekenfonds vrijwilligerswerk doen. Let wel: voor mij is het niet echt werken. In het buurtcentrum Lange Munte voel ik mij opperbest. Als ik hier ben, hoef ik niet thuis in mijn zetel te zitten piekeren. Ik leerde veel mensen kennen. En met problemen kan ik bij Tim of de stadswacht terecht. Zij zullen steeds kijken voor oplossingen. In het buurtcentrum Lange Munte gebeurt veel. Ik denk aan de boodschappendienst. Of aan de activiteit om de twee weken met de gasten van Den Achtkanter. De spelnamiddagen voor de jongeren mag ik evenmin vergeten. Je kunt stellen dat wij allemaal aan elkanders kar duwen om elkaar optimistischer te maken.”
“Stoppen met tobben!”
Maureen Braekevelt benadrukt het belang van de culinaire activiteiten in het buurthuis Lange Munte. “Sinds nieuwjaar organiseren wij om de maand een kookactiviteit. De ene keer nemen Marleen en Jacques de leiding. Vandaag ben ik aan de beurt om hutspot met worst te bereiden. Mijn lichamelijke beperking is daarbij geen enkel probleem. Wat ik niet kan doen, nemen Isabelle, Claudine en Daniëlle voor hun rekening. Nathalie helpt normaal gezien ook altijd mee. Maar vandaag is zij hier niet. Weet je dat wij onlangs een couscousavond organiseerden? Het bijzondere eraan was dat een allochtone vrouw uit de wijk de couscous kwam bereiden. Door haar aanwezigheid kregen wij meer allochtonen over de vloer. Dat is trouwens de bedoeling: dat er nog meer mensen naar het buurtcentrum komen.”
Maureen Braekevelt richt een speciaal woordje van dank aan Claudine Demey. Zij is haar nicht. Dankzij Claudine leerde Maureen het buurtcentrum kennen. “Dat klopt,” beaamt Claudine. “Ook ik zocht vijf jaar geleden naar een oord om met mensen in contact te komen. Ik volgde een cursus in het Groeningeheem aan de Passionistenlaan in Kortrijk. En dan verzeilde ik in het buurtcentrum Lange Munte, dat toen nog een beetje verder in een rijwoning was ondergebracht. Ik hielp zelfs met de verhuizing. Sinds ik regelmatig naar hier kom, ziet mijn leven er een flink stuk aangenamer uit. Ik lig niet langer in mijn zetel te piekeren en te tobben. Mijn
streven naar een betere levenskwaliteit
Buurtwerker Tim krijgt versterking van gebiedswerker Thorin en gemeenschapswacht Carine
“Streven naar nog betere levenskwaliteit!”
Voor alle bewoners van de Lange Munte zijn Thorin en Carine twee namen om te onthouden. Thorin Levecque is de nieuwe gebiedswerker. Gemeenschapswacht Carine Reyntjens is de assistente van Thorin. Zij is nu al zichtbaar aanwezig op straat om de burgers te woord te staan. “Namens de stad Kortrijk wil ik als gebiedswerker op de Lange Munte projecten op maat van de bewoners helpen uitbouwen” spreekt Thorin. Een aandachtspunt “De leegstand van winkelpanden “. De burgers krijgen door ons nog meer inspraak. En in ons streven naar nog betere levenskwaliteit werken Carine en ik nauw met buurtwerker Tim Hautekeete samen.”
De Lange Munte is één van de 17 gebieden van Groot-Kortrijk waar het stadsbestuur een gebiedswerker aanstelde. “Behalve een tussenschakel tussen de bewoners en de beleidsmensen, ben ik als gebiedswerker ook een onderzoeker naar bijkomende mogelijkheden voor de Lange Munte. En die zijn hier zeker voorhanden. Zo kunnen het sportcentrum De Lange Munte, de Baaischool en het MPI De Hoge Kouter mijn netwerk flink wat verstevigen. Een typisch kenmerk van deze wijk is de sociale mix. Hier zijn veel verschillende culturen vertegenwoordigd. De Lange Munte is een wijk met veel groenvoorzieningen. En in het buurtcentrum is de vrijwilligerswerking heel sterk uitgebouwd.”
Energiescans
Thorin Levecque kent het klappen van de zweep. Na het behalen van zijn diploma van orthopedagoog aan Ipsoc (Katho) in Kortrijk, trad hij als straathoekwerker in dienst van de stad Kortrijk. “Ik was een kleine zes jaar straathoekwerker in de stationsbuurt. Het Achturenhuis aan de Spoorweglaan was mijn uitvalsbasis. Sinds januari 2008 ben ik één van de tien gebiedswerkers, die onder leiding van coördinator Wouter Linseele in de 17 gebieden van Groot-Kortrijk een betere levenskwaliteit helpen nastreven. Daartoe moet in eerste instantie de communicatie met de inwoners goed verlopen. Daaraan zijn wij nu volop begonnen. Op de Lange Munte blijft buurtwerker Tim Hautekeete zijn aandacht op de sociale woonwijk toespitsen. Carine en ik nemen het hele gebied voor onze rekening.”
“Wij zijn er voor iedereen!” benadrukt gebiedswerker Thorin Levecque. “Dus ook voor de senioren, die zich dit jaar nog aan een enquête mogen verwachten. In samenwerking met Buren voor Buren, willen wij graag van hen weten welke aspecten van de wijk nog kunnen verbeteren. In samenwerking met de dienst Leefmilieu van de stad Kortrijk zal Eandis energiescans uitvoeren. Dit zijn gratis adviezen over hoe de bewoners het bedrag van hun energiefactuur kunnen doen dalen. Ik denk aan het plaatsen van dubbelglas of spaarlampen. Ook zullen wij in nauwe samenspraak met de bewoners nagaan hoe de mobiliteit nog vlotter kan verlopen. Bij dit alles is gemeenschapswacht Carine Reyntjens mijn voelspriet.”
Ronde van Kortrijk
“Al van kindsbeen af begeef ik mij graag onder de mensen,” stelt Carine zichzelf voor. “Bij de stad Kortrijk begon ik op 1 maart 2007 als stadswacht. Sinds 1 januari 2008 noemt men ons gemeenschapswachten. Wij zijn, zoals Thorin zegt, de voelsprieten van de gebieden waarin wij tewerkgesteld zijn. Ik hou van mijn job. De Lange Munte is nieuw voor mij. Daarom wil ik graag alle mensen leren kennen. Ik wil naar hen luisteren. Ik ben benieuwd naar wat hen drijft. Ik ben nieuwsgierig naar wat er op de Lange Munte leeft, en naar wat er allemaal nog voor verbetering vatbaar is. Als gemeenschapswacht ben ik de assistente van zowel gebiedswerker Thorin Levecque als buurtwerker Tim Hautekeete. Samen met hen zal ik mij inspannen op er op alle vlakken het allerbeste van te maken.”
Samen met College van Burgemeester en Schepenen neemt Thorin Levecque ook deel aan de ‘Ronde van Kortrijk’, zeg maar de reeks van negen infoavonden van het stadsbestuur en de gebiedswerkers. Zij verwelkomen je op woensdag 28 mei in het sportcentrum De Lange Munte. Er is gelegenheid tot vraagstelling. Aanvang om 20 uur.
Filip LECLUYSE
“Streven naar nog betere levenskwaliteit!”
Voor alle bewoners van de Lange Munte zijn Thorin en Carine twee namen om te onthouden. Thorin Levecque is de nieuwe gebiedswerker. Gemeenschapswacht Carine Reyntjens is de assistente van Thorin. Zij is nu al zichtbaar aanwezig op straat om de burgers te woord te staan. “Namens de stad Kortrijk wil ik als gebiedswerker op de Lange Munte projecten op maat van de bewoners helpen uitbouwen” spreekt Thorin. Een aandachtspunt “De leegstand van winkelpanden “. De burgers krijgen door ons nog meer inspraak. En in ons streven naar nog betere levenskwaliteit werken Carine en ik nauw met buurtwerker Tim Hautekeete samen.”
De Lange Munte is één van de 17 gebieden van Groot-Kortrijk waar het stadsbestuur een gebiedswerker aanstelde. “Behalve een tussenschakel tussen de bewoners en de beleidsmensen, ben ik als gebiedswerker ook een onderzoeker naar bijkomende mogelijkheden voor de Lange Munte. En die zijn hier zeker voorhanden. Zo kunnen het sportcentrum De Lange Munte, de Baaischool en het MPI De Hoge Kouter mijn netwerk flink wat verstevigen. Een typisch kenmerk van deze wijk is de sociale mix. Hier zijn veel verschillende culturen vertegenwoordigd. De Lange Munte is een wijk met veel groenvoorzieningen. En in het buurtcentrum is de vrijwilligerswerking heel sterk uitgebouwd.”
Energiescans
Thorin Levecque kent het klappen van de zweep. Na het behalen van zijn diploma van orthopedagoog aan Ipsoc (Katho) in Kortrijk, trad hij als straathoekwerker in dienst van de stad Kortrijk. “Ik was een kleine zes jaar straathoekwerker in de stationsbuurt. Het Achturenhuis aan de Spoorweglaan was mijn uitvalsbasis. Sinds januari 2008 ben ik één van de tien gebiedswerkers, die onder leiding van coördinator Wouter Linseele in de 17 gebieden van Groot-Kortrijk een betere levenskwaliteit helpen nastreven. Daartoe moet in eerste instantie de communicatie met de inwoners goed verlopen. Daaraan zijn wij nu volop begonnen. Op de Lange Munte blijft buurtwerker Tim Hautekeete zijn aandacht op de sociale woonwijk toespitsen. Carine en ik nemen het hele gebied voor onze rekening.”
“Wij zijn er voor iedereen!” benadrukt gebiedswerker Thorin Levecque. “Dus ook voor de senioren, die zich dit jaar nog aan een enquête mogen verwachten. In samenwerking met Buren voor Buren, willen wij graag van hen weten welke aspecten van de wijk nog kunnen verbeteren. In samenwerking met de dienst Leefmilieu van de stad Kortrijk zal Eandis energiescans uitvoeren. Dit zijn gratis adviezen over hoe de bewoners het bedrag van hun energiefactuur kunnen doen dalen. Ik denk aan het plaatsen van dubbelglas of spaarlampen. Ook zullen wij in nauwe samenspraak met de bewoners nagaan hoe de mobiliteit nog vlotter kan verlopen. Bij dit alles is gemeenschapswacht Carine Reyntjens mijn voelspriet.”
Ronde van Kortrijk
“Al van kindsbeen af begeef ik mij graag onder de mensen,” stelt Carine zichzelf voor. “Bij de stad Kortrijk begon ik op 1 maart 2007 als stadswacht. Sinds 1 januari 2008 noemt men ons gemeenschapswachten. Wij zijn, zoals Thorin zegt, de voelsprieten van de gebieden waarin wij tewerkgesteld zijn. Ik hou van mijn job. De Lange Munte is nieuw voor mij. Daarom wil ik graag alle mensen leren kennen. Ik wil naar hen luisteren. Ik ben benieuwd naar wat hen drijft. Ik ben nieuwsgierig naar wat er op de Lange Munte leeft, en naar wat er allemaal nog voor verbetering vatbaar is. Als gemeenschapswacht ben ik de assistente van zowel gebiedswerker Thorin Levecque als buurtwerker Tim Hautekeete. Samen met hen zal ik mij inspannen op er op alle vlakken het allerbeste van te maken.”
Samen met College van Burgemeester en Schepenen neemt Thorin Levecque ook deel aan de ‘Ronde van Kortrijk’, zeg maar de reeks van negen infoavonden van het stadsbestuur en de gebiedswerkers. Zij verwelkomen je op woensdag 28 mei in het sportcentrum De Lange Munte. Er is gelegenheid tot vraagstelling. Aanvang om 20 uur.
Filip LECLUYSE
paaseieren
Studenten Ipsoc maken van paaseierenraap onvergetelijk evenement op de Lange Munte
Paashaas, mag ik overvaren?
De allerkleinsten die zaterdag 21 maart in de voormiddag in en rond het buurtcentrum Lange Munte vertoefden, zullen zich het evenement rond de paaseierenraap nog lang herinneren. Hun ouders trouwens ook. En niet in het minst de paashaas zelf, die zijn eieren kwijt was en op de kinderen van de Lange Munte een beroep deed om die lekkernijen terug te vinden. “Zoniet zal de opa van mijn opa kwaad zijn op mij. Het zijn dus heel belangrijke eitjes,” opperde paashaas Daan.
Die zaterdag waren Marleen en Jacques vanaf 9 uur in de buurtliving al druk in de weer om lekkere hapjes klaar te maken. De uit Finland afkomstige stagiaire Katriina stak hen een handje toe. Het grasperk voor het buurtcentrum Lange Munte was met een blauw lint afgebakend. Want enkel de kinderen mochten het betreden.
Chinees voetbal
Céline Bisschop van Ipsoc had er zin in. “Is iedereen geschminkt? Kom dan maar mee naar buiten. Op het pleintje zullen wij een spelletje spelen. Wie kent er Chinees voetbal? Niemand? Zeker niet moeilijk...” Voetballen met in elkaar gestrengelde vuisten is inderdaad leuk om spelen. Sonia Pauwels en haar vriend Luc Arckens kwamen omstreeks 11 uur even om het hoekje turen. Hun doberman Zorka was mee. Het gitzwarte huisdier reageerde dolenthousiast. “Maar chocolade mag Zorka niet eten. Zeker niet goed voor zijn gezondheid. Wij mogen dit natuurlijk wel,” grapte Arckens in de richting van Sonia. Hun boodschap was duidelijk: buurtwerker Tim kent zijn vak, en de Ipsocstudenten kunnen eveneens puike activiteiten organiseren.
Om 11.25 uur waren de kinderen nog altijd enthousiast Chinese voetbal aan het spelen. “Wij zullen eens van spelletje veranderen,” stuurde Celine het evenement in een andere richting. “Paashaas, mag ik overvaren? Ken je dat?” De geschminkte kinderen en de paashazen begonnen te zingen. Tegelijk liepen zij van de ene zijde van het pleintje naar de andere. En leuk was het! Toen de weermaker heel even de ‘spelbreker’ uithing, haastte iedereen zich naar binnen. En daar kwam paashaas Daan te voorschijn. “Hallo! Ik heb gehoord dat jullie hier allemaal zijn. Maar ik hoorde jullie niet roepen. Roep eens wat luider!” Iedereen reageerde spontaan: “Paashaas! Paashaas! Paaaaaaashaaaassss!”
Tot in de bomen...
“Roep nog eens wat luider!” maande paashaas Daan de kinderen aan. Vanuit de jeugdige keeltjes stegen de decibels pijlsnel. “Paaaaaaaaaaaaaaaaashaaaaaaaaaaaaaaaaas!”
“Ik heb een heel groot probleem,” sprak paashaas Daan. “Deze morgen passeerde ik voor het buurtcentrum en ik had een mandje met eitjes mee. Door de wind waaide mijn mandje met eitjes weg. Ik ben ze dus kwijt. Maar ja, het zijn speciale eitjes. Het zijn eitjes van mijn opa. En mijn opa kreeg die eitjes van zijn opa. Als ik zonder die eitjes thuiskom, zal mijn opa boos zijn op mij. Kunnen jullie mij helpen?”
Paashaas Daan moest het geen twee keer vragen. “Pim, pam, pons, de eitjes zijn van ons!” riepen de allerkleinsten. En plots lag het grasperk voor het buurtcentrum vol met eitjes: gele, rode, groene, witte, noem maar op. De eitjes hingen zelfs tot in de bomen. De kinderen raapten ze allemaal op en gaven ze aan de tevreden paashaas Daan. Zijn beloning smaakte ... lekker. Buurtwerker Tim zag dat het goed was. En ook Roos Blanckaert was tevreden. Vooral dat laatste was heel belangrijk. Want...
Abonneren op:
Reacties (Atom)